Brunon Bendig

Brunon Bendig, urodzony 6 października 1938 roku w Chełmnie, był niezwykle utalentowanym polskim bokserem, który zapisał się w historii sportu jako medalista olimpijski oraz wicemistrz Europy. Jego kariera sportowa obejmowała rywalizację w kategoriach wagowych od muszej do piórkowej.

Bendig miał zaszczyt dwukrotnie reprezentować Polskę na igrzyskach olimpijskich, obie edycje w kategorii koguciej. Podczas igrzysk w Rzymie w 1960 roku zdobył brązowy medal, co było znaczącym osiągnięciem, tym bardziej że w trakcie zawodów pokonał ówczesnego mistrza Europy, Horsta Raschera z RFN. Niestety, na igrzyskach w Tokio w 1964 roku zakończył swoją drogę w drugiej rundzie.

Oprócz występów olimpijskich, Bendig także dwukrotnie brał udział w Mistrzostwach Europy. W 1963 roku w Moskwie nie zdołał przejść pierwszej walki w kategorii koguciej, natomiast dwa lata później, w 1965 roku w Berlinie, zdobył srebrny medal w wadze piórkowej, przegrywając w finale z ówczesnym mistrzem olimpijskim, Stanisławem Stiepaszkinem z ZSRR.

W swojej karierze sportowej, Brunon Bendig czterokrotnie sięgał po tytuł mistrza Polski: w kategoriach koguciej w latach 1962, 1963 i 1964, a także w wadze piórkowej w 1965 roku. Dodatkowo w 1959 roku zdobył tytuł wicemistrza w wadze muszej. Reprezentując Polskę, stoczył aż 21 walk, z których 16 zakończyło się zwycięstwem.

Podczas swojej kariery sportowej, Bendig występował w różnych klubach bokserskich, takich jak Wisła Tczew, Zawisza Bydgoszcz, Gedania oraz Polonia Gdańsk. Po zakończeniu kariery sportowej, Brunon Bendig zmarł 15 września 2006 roku w Gdańsku.

Pochowany jest na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku, gdzie spoczywa w kwaterze 23, rząd 8, grób 1.